Que convén ter preparado antes de encargar a túa web

Unha web atáscase moi poucas veces por motivos técnicos. O habitual é máis prosaico: a estrutura funciona, o deseño está resolto e todo queda parado quince días agardando a descrición dun servizo ou unha foto decente do local.

Isto é o que convén reunir antes de sentar a montala, e que ocorre exactamente cando falta cada peza. Vale igual se a web a vas construír ti ou se lla vas encargar a alguén: o que falta, falta nos dous casos.

Os textos, que é o que máis pesa

Non fai falta que estean redactados nin bonitos. Fai falta que exista a materia prima:

• Unha frase que explique a que se dedica o negocio sen xerga e sen adxectivos. Se un veciño non a entendería, aínda non está.
• Un parágrafo por servizo: que é, para quen, que inclúe e que non.
• Datos reais para a páxina de presentación: desde cando se traballa, onde, con que tipo de cliente, que titulación ou licenza hai detrás.
• Dúas ou tres opinións de clientes con nome e apelidos, se as hai. Valen máis que calquera lema.

Que pasa cando falta. Énchese con texto xenérico do tipo «calidade e compromiso desde o primeiro día», que non distingue o negocio de ningún outro e que en buscadores non posiciona por nada. A alternativa é deixar a web a medias ata que chegue, que é como acaban a maioría. A redacción pódese encargar aparte, e está no catálogo de extras, pero nin sequera así se aforra o traballo de fondo: ninguén pode escribir desde fóra que fai o teu negocio e en que se diferencia.

As fotos

Serven as fotos propias: do local, do equipo, do produto, do traballo rematado. Horizontais, con luz natural, e polo menos a 2.000 píxeles de ancho. Dez boas renden máis que cen mediocres.

Non serven as capturas de WhatsApp, as imaxes coa marca de auga dun provedor nin o que se descarga dunha busca de Google. Isto último non é unha cuestión de estética: as reclamacións por uso de imaxes con dereitos son frecuentes e caras.

Que pasa cando falta. Recórrese a imaxes de banco, que están no catálogo de extras. Funcionan e quedan correctas, pero pérdese xusto o que facía crible a web. Unha perruquería coa foto do seu propio local convence máis que outra cunha modelo sorrindo nun estudo de Ohio.

A outra saída é deixar o oco rotulado e publicar igual, coa descrición do que irá aí. É menos grave do que parece: substitúese o día que exista a foto e a web entrementres xa está traballando.

O logotipo e as cores

O ideal é o logotipo en formato vectorial: SVG, AI ou EPS. Se só hai un PNG, que teña fondo transparente e uns 1.000 píxeles de ancho como mínimo. Se existen códigos de cor de marca, convén telos anotados.

Que pasa cando falta. Acábase recortando o logotipo dunha foto do rótulo, e nótase. Un logotipo pixelado na cabeceira é o primeiro sinal de web barata, aínda que todo o demais estea ben resolto.

Non ter logotipo non bloquea nada: hai negocios que funcionan perfectamente co nome ben composto tipograficamente. O que non funciona é un logotipo malo posto a tamaño grande.

O dominio e o correo

Antes de empezar convén comprobar dúas cousas: quen figura como titular do dominio e quen ten acceso ao panel onde se xestiona. Se o rexistrou unha axencia anterior ou un coñecido que xa non está localizable, recuperalo pode levar semanas de trámite.

Que pasa cando falta. A web queda rematada e segue sen poder levar o enderezo co que te coñecen os teus clientes. É o atraso máis frustrante de todos, porque a esas alturas xa non depende de ninguén que estea tocando a web: son trámites entre rexistradores, e levan o que levan. Por iso convén miralo o primeiro día e non o último.

Se o correo do negocio segue sendo un enderezo de Gmail ou de Hotmail, este é tamén o momento de decidir o paso a un correo co dominio propio. Contrátase nun provedor de correo, aparte da web, e facelo á vez aforra unha migración despois.

As decisións que non pode tomar ninguén máis

Tres, e convén levalas resoltas:

1. Que debe facer quen entra na web. Chamar, escribir, reservar hora, comprar. Unha soa acción principal. Unha web que pide cinco cousas distintas non consegue ningunha.
2. Se se publican os prezos ou non. É unha decisión comercial, non de deseño, e cambia por completo a estrutura das páxinas.
3. Que páxinas fan falta de verdade. O normal é que sobren dúas das que se pensaban ao principio.

Que pasa cando falta. Sae un folleto dixital correcto no que ninguén sabe que se espera del. Vese nas visitas: entran, len e vanse.

Os datos legais

Denominación fiscal, NIF, domicilio, correo de contacto e, se a hai, a inscrición no rexistro mercantil. Sen iso non se poden publicar o aviso legal nin a política de privacidade, que son obrigatorios desde o primeiro día.

Lista de comprobación

• Unha frase que explique o negocio sen xerga
• Un parágrafo por cada servizo
• Datos verdadeiros para a páxina de presentación
• Dúas ou tres opinións de clientes, con permiso para publicalas
• Entre dez e vinte fotos propias, horizontais e a boa resolución
• O logotipo en vectorial, ou en PNG grande con fondo transparente
• Acceso confirmado ao dominio, ou a decisión de rexistrar un
• A acción principal que debe facer o visitante
• Prezos: publícanse ou non
• Datos fiscais completos para os textos legais

Reunir todo isto adoita ser unha tarde de buscar o que xa existe repartido entre cartafoles e móbiles. O que sae caro é descubrir que falta coa web a medio montar, porque entón párase xusto onde había impulso.

Co cartafol listo, o que queda é o rápido: a web móntase aquí, vese rematada mentres se pega cada texto no seu sitio e publicala non custa nada.